De italiaanse term ’soffiati’ verwijst naar een specifieke Murano-productie van transparant dunwandig geblazen glas, geïntroduceerd in het eerste kwart van de 20e eeuw. Hoewel destijds beschouwd als modern en vernieuwend, zijn de vormen stilistisch gebaseerd op oudere glasstijlen.
In de vroege 20e eeuw beheersen drie grote glasblazerijen de productie van artistiek glas op Murano: Artisti Barovier, Fratelli Toso en Andrea Rioda. Het zijn drie op zichzelf staande entiteiten, maar hun productie uit deze periode is nagenoeg niet van elkaar te onderscheiden. Dat is het gevolg van hun afhankelijkheid van dezelfde afnemers, die in grote mate het uitzicht van de productie van de glasblazerijen bepalen. Deze invloedrijke verdelers hebben in Venetië uitgebreide luxueuze toonzalen, zogenaamde ‘stabilimenti’, in de buurt van toeristische trekpleisters waar behalve Murano-glas ook spiegels, verlichting, meubels, bronzen en kostbare Venetiaanse stoffen worden aangeboden.
